போற்றுவேன் ஏசு அன்பை!Potruvaen Esu anbai!
என்னை முன் நேசித்தாரே!Ennai mun naesiththaarae!
விண்லோகம் விட்டு அவர்Vinlogam vittu avar
கல்வாரியில் மரித்தார்.Kalvaariyil mariththaar.
போற்றுவேன்! ஏசு அன்பைPotruvaen! Esu anbai
என்றுமே என் மனதில்Endrumae en manadhil
எனக்காய் அவர் மாண்டEnakkaai avar maanda
அன்பை எண்ணிப் போற்றுவேன்.Anbai ennip potruvaen.
நான் கண்ணீர் விடுமுன்னேNaan kanneer vidumunnae
எனக்காய்க் கண்ணீர் விட்டார்,Enakkaaik kanneer vittaar,
நான் ஜெபஞ் செய்யுமுன்னேNaan jepanj seiyumunnae
துயரமாய் ஜெபித்தார்.Thuyaramaai jepiththaar.
என் பாவக் கறை போக்கித்En paavak karai pokkith
தூய்மை யாக்கினீரே, உம்Thooimai yaakkineerae, um
தெய்வீக அன்பின் ஆழம்Theiveega anbin aazham
யார் அளவிடக் கூடும்?Yaar alavidak koodum?
நான் தீமை செய்தபோதுNaan theemai seidhapodhu
நீர் அன்பு காண்பித்தீரே.Neer anbu kaanbiththeerae.
என் உள்ளம் உமக்குத் தான்En ullam umakkuth thaan
அன்பை உருவாக்குமே.Anbai uruvaakkumae.