பாவி! கேள்! உன் ஆண்டவர்

பாவி! கேள்! உன் ஆண்டவர்,Paavi! Kael! Un Aandavar,

அறையுண்ட ரட்சகர்Araiyunda Ratchagar

கேட்கிறார், நீ சொல், அப்பா!Kaetkiraar, nee sol, appaa!

என்னில் அன்பு கூர்வாயா?Ennil anbu koorvaayaa?

நீக்கினேன் உன் குற்றத்தை,Neekkinaen un kutraththai,

கட்டினேன் உன் காயத்தை,Kattinaen un kaayaththai,

தேடிப் பார்த்து ரட்சித்தேன்Thaedip paarththu ratchiththaen

ஒளி வீசப் பண்ணினேன்Oli veesap panninaen

தாயின் மிக்கப் பாசமும்Thaayin mikkap paasamum

ஆபத்தாலே குறையும்;Aapaththaalae kuraiyum;

நீங்க மாட்டா தென்றுமேNeenga maattaa thendrumae

ஒப்பில்லா என் நேசமே!Oppillaa en naesamae!

என தன்பின் பெருக்கும்Ena thanbin perukkum

ஆழம் நீளம் உயரமும்Aazham neelam uyaramum

சொல்லி முடியாது பார்!Solli mudiyaadhu paar!

என்னைப் போன்ற நேசர் யார்?Ennaip pondra Naesar yaar?

திவ்ய ரூபம் தரிப்பாய்Dhivya roopam tharippaai

தேவ ராஜ்யம் சேருவாய்;Deva raajyam saeruvaai;

ஆதலால் நீ சொல் அப்பா!Aadhalaal nee sol appaa!

என்னில் அன்பு கூர்வாயா?Ennil anbu koorvaayaa?

ஏசுவே! மா நீசன் நான்;Esuvae! Maa neesan naan;

அன்பும் அற்ப சொற்பந்தான்;Anbum arpa sorpandhaan;

ஆயினும் பின் பற்றுவேன்,Aayinum pin patruvaen,

அன்பின் அனல் ஏற்றுமே.Anbin anal etrumae.