ஐயையா, நான் பாவி

பொய்யாம் உலக உல்லாசத்தினால் மனம்Poiyaam ulaga ullaasaththinaal manam

போன வழி நடந்தேன் – ஏசையாPona vazhi nadandhaen – esaiyaa

அபயம்! அபயம் இரங்கும்,Apayam! Apayam irangum,

மேசையா, என் தாதாவே – ஐயைMaesaiyaa, en thaadhaavae – aiyai

எத்தனை சூதுகள், எத்தனை வாதுகள்,Eththanai soodhugal, eththanai vaadhugal,

எத்தனை தீதுகளோ, – எனEththanai theedhugalo, – ena

தத்தனே? என் பிழை அத்தனையும் பொறுத்Thaththanae? En pizhai aththanaiyum poruth

தாண்டருளும், கோவே – ஐயைThaandarulum, kovae – aiyai

வஞ்சகமோ, கரவோ, கபடோ, மாய்Vanjagamo, karavo, kapado, maai

மாலமோ, இரண்டகமோ, – மனச்Maalamo, irandagamo, – manach

சஞ்சலம் நீக்கி எனக் கருள் செய்யும்,Sanjalam neekki enak karul seiyum,

சமஸ்த நன்மைக் கடலே – ஐயைSamastha nanmaik kadalae – aiyai

பொய்யும், புரட்டும், உருட்டும், திருட்டும்,Poiyum, purattum, uruttum, thiruttum,

பொறாமையும் ஆணவமும் – விட்Poraamaiyum aanavamum – vit

டுய்யும்படி அருள் செய்யும்,Tuiyumbadi arul seiyum,

அனாதி ஓர் மகத்துவனே – ஐயைAnaadhi or magaththuvanae – aiyai

உன்னை எல்லாத்திலும் பார்க்கச் சிநேகித்Unnai ellaaththilum paarkkach sinaegith

துனதடியார்களையும், – நான்Thunadhadiyaargalaiyum, – naan

என்னைச் சிநேகிக்கிறாற் போல் சிநேகிக்கEnnaich sinaegikkiraar pol sinaegikka

ஏவும், பராபரனே – ஐயைEvum, Paraaparanae – aiyai