என் நெஞ்சை, ஸ்வாமி, உமக்கே

என் நெஞ்சை, ஸ்வாமி, உமக்கேEn nenjai, swaami, umakkae

ஈவாய்ப் படைக்கிறேன்:Eevaaip padaikkiraen:

நீர் இந்தக் காணிக்கையையேNeer indhak kaanikkaiyaiyae

கேட்டீரென்றறிவேன்.Kaetteerendrarivaen.

என் மகனே, உன் நெஞ்சைத் தா,En maganae, un nenjaith thaa,

நீ இக்கடனைத் தீர்,Nee ikkadanaith theer,

வேறெங்கும் நீ சுகப்படVaerengum nee sugappada

மாட்டாயே என்கின்றீர்.Maattaayae engindreer.

தேவா, நீர் அதைத் தயவாய்Deva, neer adhaith dhayavaai

அங்கீகரிக்கவும்;Angeegarikkavum;

நான் அதை உள்ள வண்ணமாய்Naan adhai ulla vannamaai

தாறேன் அன்பாயிரும்.Thaaraen anbaayirum.

என் முழு நெஞ்சையும் அன்பாய்,En muzhu nenjaiyum anbaai,

ஸ்வாமி, நீர் என்றைக்கும்Swaami, neer endraikkum

அகமும் ஆலயமுமாய்Agamum aalayamumaai

படைத்துக் கொண்டிரும்.Padaiththuk kondirum.

நீர் அதை ஆளும் கர்த்தரே,Neer adhai aalum Karththarae,

அத்தால் நான் பாக்கியன்,Aththaal naan baakkiyan,

நான் உலகத்தான் அல்லவே,Naan ulagaththaan allavae,

நான் உம்முடையவன்.Naan ummudaiyavan.