தேவ பிதா என்றன் மேய்ப்பன் அல்லோ

ஆவலதாய் என்னைப் பைம்புன்மேல்Aavaladhaai ennaip paimbunmael

அவர் மேய்த் தமர் நீர் அருளுகின்றார்Avar maeith thamar neer arulugindraar

– தேவ– Deva

ஆத்துமந் தன்னைக் குளிரப்பண்ணி,Aaththuman thannaik kulirappanni,

அடியேன் கால்களை நீதியென்னும்Adiyaen kaalgalai needhiyennum

நேர்த்தியாம் பாதையில் அவர் நிமித்தம்Naerththiyaam paadhaiyil avar nimiththam

நிதமும் சுகமாய் நடத்துகின்றார். – தேவNidhamum sugamaai nadaththugindraar. – Deva

சாநிழல் பள்ளத் திறங்கிடினும்,Saanizhal pallath thirangidinum,

சற்றும் தீங்குக் கண்டஞ்சேனே;Satrum theenguk kandanjaenae;

வான பரன் என்னோடிருப்பார்.Vaana paran ennodiruppaar.

வளை தடியும் கோலுமே தேற்றும் – தேவValai thadiyum kolumae thaetrum – Deva

பகைவர்க் கெதிரே ஒரு பந்திPagaivark kedhirae oru pandhi

பாங்காய் எனக்கென் றேற்படுத்தி,Paangaai enakken raerpaduththi,

சுக தயிலம் கொண்டென் தலையைச்Suga dhayilam konden thalaiyaich

சுபமாய் அபிஷேகஞ் செய்குவார் – தேவSupamaai apishaeganj seiguvaar – Deva

ஆயுள் முழுவதும் என் பாத்ரம்Aayul muzhuvadhum en paathram

அருளும் நலமுமாய் நிரம்பும்;Arulum nalamumaai nirambum;

நேயன் வீட்டினில் சிறப்போடேNaeyan veettinil sirappodae

நெடு நாள் குடியாய் நிலைத்திருப்பேன்Nedu naal kudiyaai nilaiththiruppaen

– தேவ– Deva