கர்த்தாவே, நாங்கள் நெஞ்சத்தில்

கர்த்தாவே, நாங்கள் நெஞ்சத்தில்Karththaavae, naangal nenjaththil

மெய்ஞ் ஞானமற்ற மாந்தர்;Meinj gnaanamatra maandhar;

நீர் புத்தியைத் தராவிடின்Neer puththiyaith tharaavidin

எப்போதும் புத்தியீனர்;Eppodhum puththiyeenar;

உம்மால் உண்டான வேதத்தால்,Ummaal undaana vaedhaththaal,

உம் ஆவியின் சகாயத்தால்,Um aaviyin sagaayaththaal,

நற் பாதை காண வேண்டும்.Nar paadhai kaana vaendum.

வேதத்துக்காக தோத்திரம்Vaedhaththukkaaga thoththiram

உமக்குண்டாவதாக;Umakkundaavadhaaga;

உம் திரு வார்த்தையைத் தினம்Um thiru vaarththaiyaith thinam

எல்லாரும் பக்தியாகEllaarum bakthiyaaga

வாசித்து, கேட்டு, சிந்தித்து,Vaasiththu, kaettu, sindhiththu,

உட்கொள்ள நீர் கடாட்சித்து,Utkolla neer kadaatchiththu,

நல்லாவி நித்தம் ஈயும்.Nallaavi niththam eeyum.

பிதாவே! எங்கும் ஜீவனாம்Pithaavae! Engum jeevanaam

உம் வார்த்தை செல்வதாக;Um vaarththai selvadhaaga;

ஆ! ஏசுவே, நீர் சென்றதாம்Aa! Esuvae, neer sendradhaam

செந்நெறி செல்வோமாக,Senneri selvomaaga,

நல்லாவியை எம் உள்ளத்தில்Nallaaviyai em ullaththil

இறக்கி வார்த்தையால் அதில்Irakki vaarththaiyaal adhil

நற்சீர் அளித்துக் காரும்.Narcheer aliththuk kaarum.