உன்னதமானவரின்

உன்னதமானவரின் உயர் மறைவிலிருக்கிறவன்Unnadhamaanavarin uyar maraivilirukkiravan

சர்வ வல்லவரின் நிழலில் தங்குவான்Sarva vallavarin nizhalil thanguvaan

இது பரம சிலாக்கியமே!Idhu Parama silaakkiyamae!

தேவன் என் அடைக்கலமே – என்Devan en adaikkalamae – en

கோட்டையும் அரணுமவர்.Kottaiyum aranumavar.

அவர் சத்தியம் பரிசையும் கேடகமாம்Avar saththiyam parisaiyum kaedagamaam

என் நம்பிக்கையும் அவரேEn nambikkaiyum avarae

இரவின் பயங்கரத்துக்கும் பகலில்Iravin bayangaraththukkum pagalil

பறக்கும் அம்புக்கும் இருளில் நடமாடும்Parakkum ambukkum irulil nadamaadum

கொள்ளை நோய்க்கும்Kollai noikkum

நான் பயப்படவே மாட்டேன்.Naan bayappadavae maattaen.

ஆயிரம் பதினாயிரம் பேர்கள் உன்Aayiram padhinaayiram paergal un

பக்கம் விழுந்தாலும் அது ஒருக்காலத்தும்Pakkam vizhundhaalum adhu orukkaalaththum

உன்னை அணுகிடாதே!Unnai anugidaadhae!

உன் தேவன் உன் தாபரமே!Un Devan un thaaparamae!

உன் வழிகளிலெல்லாம் உன்னைத்Un vazhigalilellaam unnaith

தூதர்கள் காத்திடுவார்,Thoodhargal kaaththiduvaar,

உன் பாதம் கல்லில் இடறாதபடிUn paadham kallil idaraadhapadi

தங்கள் கரங்களில் ஏந்திடுவார்.Thangal karangalil endhiduvaar.

சிங்கத்தின் மேலும் நடந்துSingaththin maelum nadandhu

வலுசர்ப்பத்தையும் மிதிப்பாய்,Valusarppaththaiyum midhippaai,

அவர் நாமத்தை நீ முற்றும் நம்பினதால்Avar naamaththai nee mutrum nambinadhaal

உன்னை விடுவித்துக் காத்திடுவார்.Unnai viduviththuk kaaththiduvaar.

ஆபத்திலும் அவரை நான் நோக்கிக்Aapaththilum avarai naan nokkik

கூப்பிடும் வேளையிலும்Kooppidum vaelaiyilum

என்னைத் தப்புவித்தே முற்றும்Ennaith thappuviththae mutrum

இரட்சிப்பாரே என் ஆத்தும நேசரவர்.Iratchippaarae en aaththuma Naesaravar.