அந்தோ கல்வாரியில்

மகிமை மாட்சிமை மறந்திழந்தோராய்Magimai maatchimai marandhizhandhoraai

கொடுமைக் குருசை தெரிந்தெடுத்தாரேKodumaik kurusai therindheduththaarae

மாயலோகத்தோடழியாது யான்Maayalogaththodazhiyaadhu yaan

தூய கல்வாரியின் அன்பை அண்டிடவேThooya kalvaariyin anbai andidavae

அழகுமில்லை சௌந்தரியமில்லைAzhagumillai saundhariyamillai

அந்தக் கேடுற்றார் என்றனை மீட்க,Andhak kaedutraar endranai meetka,

பல நிந்தைகள் சுமந்தாலுமேPala nindhaigal sumandhaalumae

பதினையாயிரம் பேரிலும் சிறந்தவரைPadhinaiyaayiram paerilum sirandhavarai

முள்ளின் முடியும் செவ்வங்கி அணிந்தும்Mullin mudiyum sevvangi anindhum

கால்கரங்களில் ஆணிகள் பாய்ந்தும்Kaalgarangalil aanigal paaindhum

குருதி வடிந்தவர் தொங்குறார்Kurudhi vadindhavar thonguraar

வருந்தி மடிவோரையும் மீட்டிடவேVarundhi madivoraiyum meettidavae

அதிசயம் இது இயேசுவின் தியாகம்Adhisayam idhu Iyaesuvin thiyaagam

அதிலும் இன்பம் அன்பரின் தியானம்Adhilum inbam anbarin thiyaanam

அதை எண்ணியே நிதம் வாழுவேன்Adhai enniyae nidham vaazhuvaen

அவர் பாதையை நான் தொடர்ந்தேகிடவே.Avar paadhaiyai naan thodarndhaegidavae.

சிலுவை காட்சியைக் கண்டு முன்னேறிSiluvai kaatchiyaik kandu munnaeri

சேவையே புரிவேன் ஜீவனும் வைத்தேSaevaiyae purivaen jeevanum vaiththae

என்னைச் சேர்த்திட வருவேனென்றார்.Ennaich saerththida varuvaenendraar.

என்றும் உண்மையுடன் நம்பி வாழ்ந்திடுவேன்.Endrum unmaiyudan nambi vaazhndhiduvaen.